Αλθαία, ανακουφιστική απο την πρώτη ρουφηξιά.

Τσουκνίδα, ένας θησαυρός απο αρετές.

Φασκόμηλο, ο απόλυτος σύμμαχος του ανοσοποιητικού

    Σύμφωνα με την Ελληνική Εταιρεία Εθνοφαρμακολογίας*, το 25% των φαρμάκων που χρησιμοποιείται σήμερα για θεραπευτικούς σκοπούς προέρχεται από τα φυτά, πολλά από τα οποία είχαν εντοπιστεί, καταγραφεί και ενταχθεί στην πρόληψη και την αντιμετώπιση ασθενειών πριν ακόμη και από την αρχή καταγραφής της ιστορίας.

    *Μη κερδοσκοπική, επιστημονική εταιρία με μέλη Φαρμακοποιούς, Γιατρούς και Γεωπόνους, που σκοπό έχει την καταγραφή, μελέτη, διάδοση και ανάπτυξη των παραδοσιακών θεραπειών

    Η φυτική ή βοτανική ιατρική αναφέρεται στη χρήση των σπόρων, των καρπών, των ριζών, των φύλλων, του φλοιού ή των λουλουδιών ενός φυτού για θεραπευτικούς σκοπούς και η ιστορία της έχει μακρά παράδοση που ταξιδεύει πίσω στο χρόνο πολύ περισσότερο από την παραδοσιακή ιατρική. Στις μέρες μας, η χρήση βοτάνων είναι εξαιρετικά διαδεδομένη κυρίως εξαιτίας της βελτίωσης της ποιότητάς τους, της ανάλυσης, των ποιοτικών ελέγχων που διενεργούνται και των κλινικών ερευνών που αποδεικνύουν τη σπουδαιότητα της χρήσης των βοτάνων τόσο στην πρόληψη και την αντιμετώπιση ασθενειών όσο και στη διατήρηση καλής σωματικής και ψυχικής υγείας.

    Ιδιότητες – Χαρακτηριστικά

    Αλθαία (Althaea Officinalis) δείτε το προϊόν

    Άκακη και Ανθεκτική

    Πρόκειται για ένα εξαιρετικά διαδεδομένο φυτό στην κεντρική και βόρεια Ευρώπη, τη Βόρεια Αμερική και Αφρική, τη δυτική Ασία και την Αυστραλία, από το οποίο χρησιμοποιούνται όλα τα μέρη, φύλλα, άνθη και ρίζες, ενώ είναι εντελώς άκακο, αφού από τη χρήση του δεν αναφέρονται παρενέργειες ή αλλεργίες.

    Η Αλθαία, γνωστή και ως δενδρομολόχα ή νερομολόχα, είναι πιθανό να οφείλει το όνομά της στην αρχαιοελληνική λέξη αλθαίνω που σημαίνει θεραπεύω (άλθομαι: θεραπεύομαι). Προσαρμόζεται καλά στα ξηρά και ζεστά κλίματα, παρόλο που προτιμά τις υγρές, δροσερές και ημιορεινές περιοχές, ενώ αντέχει ακόμη και σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες. Ανθίζει από τον Μάιο έως το Σεπτέμβριο και οι σπόροι της ωριμάζουν από τον Αύγουστο έως τον Οκτώβριο.

    Πρόκειται για ένα εξαιρετικά διαδεδομένο φυτό στην κεντρική και βόρεια Ευρώπη, τη Βόρεια Αμερική και Αφρική, τη δυτική Ασία και την Αυστραλία, από το οποίο χρησιμοποιούνται όλα τα μέρη, φύλλα, άνθη και ρίζες, ενώ είναι εντελώς άκακο, αφού από τη χρήση του δεν αναφέρονται παρενέργειες ή αλλεργίες.

    Η Αλθαία, γνωστή και ως δενδρομολόχα ή νερομολόχα, είναι πιθανό να οφείλει το όνομά της στην αρχαιοελληνική λέξη αλθαίνω που σημαίνει θεραπεύω (άλθομαι: θεραπεύομαι). Προσαρμόζεται καλά στα ξηρά και ζεστά κλίματα, παρόλο που προτιμά τις υγρές, δροσερές και ημιορεινές περιοχές, ενώ αντέχει ακόμη και σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες. Ανθίζει από τον Μάιο έως το Σεπτέμβριο και οι σπόροι της ωριμάζουν από τον Αύγουστο έως τον Οκτώβριο.

    Ανακουφιστική από την πρώτη ρουφηξιά

    Όλα τα μέρη της Αλθαίας, φύλλα, άνθη και ρίζες έχουν θεραπευτικές ιδιότητες. Στην Κινέζικη ιατρική, η χρήση της συνδέεται με την αύξηση της ροής του μητρικού γάλακτος ενισχύοντας το θηλασμό και με την καταπράϋνση των βρόγχων.

    Όλες οι αναφορές για τις θεραπευτικές της ιδιότητες ήδη από το Μεσαίωνα συγκλίνουν στη συμβολή της στην αντιμετώπιση του επίπονου βήχα και σε καταστάσεις που συνδέονται με την εμφάνισή του, όπως βρογχίτιδα, λαρυγγίτιδα και φαρυγγίτιδα, χαρακτηριστικό που της αποδίδεται εξαιτίας της μαλακτικής της δράσης. Οι καταστάσεις αυτές αντιμετωπίζονται με έγχυμα Αλθαίας, εμβαπτίζοντας ένα κουταλάκι ξερά άνθη σε μία κούπα ζεστό νερό. «Αφήστε το ζεστό νερό να διεισδύσει στα ευεργετικά της συστατικά και σουρώστε έπειτα από 5 έως 7 λεπτά. Παρότι η Αλθαία έχει γλυκιά γεύση, αν θέλετε μπορείτε να προσθέσετε ένα κουταλάκι μέλι».

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

    Η Ιστορία

    Τα φυτά χρησιμοποιήθηκαν για θεραπευτικούς σκοπούς
    πολύ πριν την απαρχή της καταγεγραμμένης ιστορίας.
    herbs-history
    Αρχαίοι Κινέζικοι και Αιγυπτιακοί πάπυροι περιγράφουν θεραπευτικές χρήσεις φυτών ήδη από το 3000 π.Χ.. Ιθαγενείς πολιτισμοί, όπως Αφρικανοί και αυτόχθονες Αμερικανοί, χρησιμοποιούσαν βότανα ως μέρος θεραπευτικών τελετουργιών, ενώ άλλοι λαοί ανέπτυσσαν παραδοσιακά ιατρικά συστήματα, όπως είναι η Αγιουβέρδα και η Παραδοσιακή Κινέζικη Ιατρική, στα οποία τα βότανα είχαν τον πρώτο ρόλο.
    Η ελληνική μυθολογία εμπεριέχει πλήθος αναφορών στην τέχνη της θεραπευτικής με τη χρήση των βοτάνων, αναδεικνύοντας μορφές που συνέδεσαν το όνομά τους με τη μεταγενέστερη ιατρική επιστήμη, όπως το γιο του Απόλλωνα, Ασκληπιό. Στην αρχαία ελληνική ιστορία αναφέρεται η εκτεταμένη χρήση των βοτάνων από σημαντικούς ιατροφιλόσοφους της εποχής, ενώ ο Ιπποκράτης (460 π.Χ. – 377π.Χ.), ο «πατέρας» της ιατρικής, που απορρίπτει την ερμηνεία που θέλει το θεϊκό στοιχείο υπεύθυνο για τις ασθένειες και εστιάζει στον άνθρωπο, την ψυχή και το σώμα του, προσπαθώντας να εντοπίσει τι είναι αυτό που έχει επιπτώσεις στην υγεία του και τι τον βοηθά, χρησιμοποίησε φυτά και βότανα για την πρόληψη και αντιμετώπιση ασθενειών, πεπεισμένος για τη ευεργετική δύναμη της φύσης. Κατέγραψε 256 φυτά που χρησιμοποιούσε για ιατρικούς σκοπούς, πολλά από τα οποία ακόμη και σήμερα αποτελούν τη βάση σύγχρονων φαρμάκων. Αιώνες μετά το 65 μ.Χ., ο Διοσκουρίδης συγγράφει το έργο «Περί Ύλης Ιατρικής», στο οποίο εμπεριέχονται περισσότερα από 600 θεραπευτικά φυτά, με καταγραφή των ιδιοτήτων τους, απεικόνιση και υποδείξεις για την ορθή τους χρήση. Τα κείμενά του αποτέλεσαν τη βάση ενός μεγάλου τμήματος της φυτικής ιατρικής που ασκήθηκε μέχρι το 1500. Κατά τη διάρκεια του μεσαίωνα ορισμένα από αυτά τα φυτά χρησιμοποιούνταν για συγκεκριμένες παθήσεις και διαταραχές, ενώ σε άλλα αποδίδονταν πολλαπλές θεραπευτικές ιδιότητες. Σε πολλές περιπτώσεις φτιάχνονταν σταγόνες από την ουσία πολλών διαφορετικών βοτάνων, ενώ δεν υπήρχε ούτε ένας κήπος μοναστηριού που να θεωρούνταν ολοκληρωμένος χωρίς να περιλαμβάνει θεραπευτικά φυτά. Άλλωστε, εκεί αποτείνονταν οι ασθενείς της εποχής για να προμηθευτούν τέτοια βότανα ή από τις «τοπικές μάγισσες» της εποχής και από τα φαρμακεία που παρασκεύαζαν αποστάγματα από βότανα.
    Στις αρχές του 19ου αι., όταν πλέον οι χημικές αναλύσεις ήταν γεγονός, οι επιστήμονες ξεκίνησαν να αποσπούν από τα φυτά τα ενεργά τους συστατικά και να τα τροποποιούν. Αργότερα, οι χημικοί ξεκίνησαν να φτιάχνουν τις δικές τους εκδοχές της σύστασης των φυτών και με το χρόνο, η χρήση των φυτικών γιατρικών έδωσε τη θέση της στα φάρμακα. Σχεδόν το ¼ από τα σύγχρονα φάρμακα προέρχεται από βότανα.
    Σχετικά πρόσφατα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκτίμησε ότι το 80% των ανθρώπων παγκοσμίως βασίζεται στα βότανα για να φροντίσει την υγεία του, κυρίως στον τομέα της πρόληψης. Στη Γερμανία, διατίθενται και συνταγογραφούνται από το 70% των Γερμανών ιατρών, περίπου 600 με 700 φυτά με θεραπευτικές, ευεργετικές ιδιότητες για τον ανθρώπινο οργανισμό. Στις Η.Π.Α., η δημόσια δυσαρέσκεια για το κόστος των συνταγογραφούμενων φαρμάκων σε συνδυασμό με το ενδιαφέρον του κόσμου για την επιστροφή σε φυσικές ή οργανικές θεραπείες έχει οδηγήσει σε αυξημένη χρήση των βοτάνων.

    Στην Ελλάδα σήμερα, με καταγεγραμμένα 7.000 περίπου αυτόχθονα φυτικά είδη και υποείδη, με ένα από τα πέντε να αποτελεί ενδημικό είδος, η θεραπευτική που βασίζεται στα βότανα έχει στη διάθεσή της μια τεράστια ποικιλία πρώτων υλών για να επιλέξει, να συνδυάσει και να χρησιμοποιήσει με νου και γνώση.

    Αποτελεσματικότητα & Ασφάλεια

    Η αποτελεσματικότητα των βοτάνων διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Σας προτείνουμε να συμβουλεύεστε το γιατρό σας πριν από τη λήψη βοτάνων και σε κάθε περίπτωση να τον ενημερώνετε για την παράλληλη χρήση βοτάνων και άλλων φαρμάκων.
    herb-efficiency
    Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι τα βότανα μπορούν να είναι εξαιρετικά αποτελεσματικά για την αντιμετώπιση προβλημάτων υγείας, άποψη που ενισχύεται από το γεγονός της χρήσης τους για την παραγωγή των περισσοτέρων φαρμάκων έως και τη δεκαετία του 1970. Πολλά από τα φυτικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται σήμερα από ένα τεράστιο ποσοστό ανθρώπων παγκοσμίως έχουν δοκιμαστεί κλινικά με «διπλές» μελέτες placebo και εξεταζόμενου φαρμάκου (double-blind, placebo controlled trials) για την αποτελεσματικότητά τους.
    Ωστόσο, ακόμη και τα βότανα, τα οποία έχουν μέσα από μελέτες πιστοποιηθεί για την αποτελεσματικότητά τους, παρέχουν λιγότερες αποδείξεις για τη δράση τους από την πλειονότητα των φαρμάκων για έναν πολύ απλό λόγο: Το βότανο δεν μπορεί να πατενταριστεί, αφού η χούφτα βοτάνων που αγοράζει κάποιος δεν μπορεί να είναι η ίδια, άρα το ίδιο δραστική, με αυτή που δοκιμάστηκε κλινικά.
    Κάθε βότανο που έχει ενταχθεί στην παραγωγή της «δρόγη» έχει παραχθεί με ευλαβική τήρηση των κανόνων της βιολογικής καλλιέργειας και με ιδιαίτερη έμφαση στη διατήρηση όλων των συστατικών του. Ωστόσο είναι αδύνατον να αξιολογηθεί με ακρίβεια η αποτελεσματικότητα της χρήσης οποιουδήποτε βοτάνου στην αντιμετώπιση ενός ιατρικού προβλήματος, χωρίς να έχουν διενεργηθεί συγκεκριμένες κλινικές μελέτες για το καθένα από τα βότανα της δικής μας παραγωγής. Στη «δρόγη» είμαστε υπεύθυνοι για τα προϊόντα που παράγουμε και μπορούμε να εγγυηθούμε ότι διατηρούν όλα τα συστατικά, που είτε έχουν καταγραφεί στις σχετικές επιστημονικές μελέτες είτε τους έχουν αποδοθεί με τη χρήση τους και έχουν μεταφερθεί ως γνώση από στόμα σε στόμα. Θεωρούμε όμως, ότι η αποτελεσματικότητα των βοτάνων διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο, όπως ακριβώς πιστεύουμε ότι δεν υπάρχουν ασθένειες αλλά ασθενείς.

    ΘΕΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

    Είναι κοινή πεποίθηση ότι τα βότανα είναι από τη φύση τους ασφαλέστερα και ηπιότερα από τα φάρμακα. Παρόλα αυτά, δεν υπάρχει κάποια λογική αιτιολόγηση για την άποψη αυτή. Ένα βότανο είναι στην πραγματικότητα ένα φυτό που εμπεριέχει ένα ή και περισσότερα «φάρμακα» και έχει την τάση να παρουσιάσει παρενέργειες όπως και ένα φάρμακο, ειδικά αν λαμβάνεται σε υψηλές και επαναλαμβανόμενες δόσεις.
    Ωστόσο, στην πλειονότητά τους τα πιο δημοφιλή θεραπευτικά βότανα είναι αρκετά ασφαλή. Τη μεγαλύτερη «ανησυχία» στη χρήση τους την προκαλεί η ενδεχόμενη αλληλεπίδρασή τους με άλλα φάρμακα, τα οποία μπορεί να λαμβάνει το άτομο για την αντιμετώπιση μιας νόσου. Είναι ήδη γνωστό πως πολλά βότανα αλληλεπιδρούν με φάρμακα, και καθώς η έρευνα στον τομέα αυτό επεκτείνεται, ανακαλύπτονται ολοένα και περισσότερες τέτοιες αλληλεπιδράσεις.

    ΤΑ ΒΟΤΑΝΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ

    Κανένα βότανο δεν έχει αποδειχθεί απολύτως ασφαλές στην εγκυμοσύνη ή το θηλασμό, ενώ ακόμη και τα βότανα που μπορεί να φαίνονται εντελώς αθώα επειδή χρησιμοποιούνται ευρέως στη μαγειρική θα μπορούσαν να αποδειχθούν επιβλαβή όταν λαμβάνονται σε υψηλά συμπυκνωμένες δόσεις. Για παράδειγμα, είναι μάλλον απίθανο να προκληθεί οποιαδήποτε βλάβη στην εγκυμονούσα από το σκόρδο, όμως τα συμπληρώματα σκόρδου περιέχουν ορισμένα ισχυρά ή δυνητικά τοξικά συστατικά που περιέχονται και στο ωμό σκόρδο, το οποίο όμως δεν καταναλώνεται σε τόσο μεγάλες ποσότητες για να αποδειχθεί τοξικό ή επιβλαβές.

    Τρόποι Παρασκευής & Χρήσης

    herb-uses

    Οι ουσίες των βοτάνων με τις ευεργετικές ιδιότητες που αυτές έχουν για τον οργανισμό εξάγονται με διάφορες τεχνικές ή τρόπους παρασκευής που ποικίλουν ανάλογα με το βότανο και τα συστατικά που θέλουμε να αξιοποιηθούν.

    Τρόπος παρασκευής εγχύματος βοτάνων «δρόγη»

    Βράστε νερό. Αποσύρετε από τη φωτιά και αφήστε το να εξατμιστεί όσο ακολουθείτε τα παρακάτω βήματα:

    1. Γεμίστε με 1-2 γραμμάρια φύλλων ή ανθέων ένα από τα εμβαπτιζόμενα φίλτρα μιας χρήσης που περιέχονται στη συσκευασία.
    2. Πιέστε στο εσωτερικό της χούφτα σας το φίλτρο έτσι ώστε να «σπάσετε» τα φύλλα ή τα άνθη.
    3. Εισπνεύστε τη μυρωδιά του θρυμματισμένου βότανου…
    4. Τοποθετήστε το φίλτρο στην κούπα και στερεώστε το
    5. Προσθέστε το νερό στην κούπα ρίχνοντάς το πάνω στο βότανο
    6. Σκεπάστε την κούπα για 3-5 λεπτά επιτρέποντας στις δραστικές ουσίες του βοτάνου να διαπεράσουν το νερό, και τη θερμοκρασία του νερού να φτάσει στο επιθυμητό σημείο
    7. Βγάλτε το φακελάκι από την κούπα και απολαύστε ένα έγχυμα «δρόγη» με την ψυχή σας, ενεργοποιώντας όσφρηση και γεύση.

    Τιp! Για μεγαλύτερες ποσότητες εγχύματος, χρησιμοποιείστε ένα μεγαλύτερο σκεύος και αυξήστε ανάλογα την ποσότητα του νερού και του βοτάνου που θα τοποθετήσετε στο φίλτρο.

    Έγχυμα

    Προτιμάται για τα ευαίσθητα μέρη των βοτάνων, τα φύλλα, τα άνθη ή το βλαστό. Το έγχυμα βοτάνου προσομοιάζει με τη διαδικασία παρασκευής τσαγιού με τα φακελάκια του εμπορίου. Ζεσταίνουμε νερό και το αποσύρουμε από τη φωτιά λίγο πριν το βρασμό. Τοποθετούμε το βότανο σε κούπα και προσθέτουμε το ζεστό νερό. Σκεπάζουμε την κούπα για 3 με 5 λεπτά και στη συνέχεια αφαιρούμε το βότανο. Το απολαμβάνουμε ζεστό ή το αφήνουμε να κρυώσει.

    Αφέψημα

    Επιλέγεται για τα ανθεκτικά τμήματα ενός βοτάνου, για το σπόρο, τη ρίζα, το φλοιό, το μίσχο ή το κλωνάρι. Στο αφέψημα βράζουμε το νερό μαζί με το βότανο σε σιγανή φωτιά ώστε αυτό να μαλακώσει και να απελευθερώσει όλα του τα συστατικά. Είναι σημαντικό το σκεύος στο οποίο βράζουμε το βότανο να παραμένει κλειστό σε όλη τη διάρκεια του βρασμού για να μη χάνονται τα πολύτιμα συστατικά του βοτάνου με τον ατμό.

    Έμβρεγμα

    Η βύθιση του βοτάνου σε νερό θερμοκρασίας δωματίου για 2 έως 12 ώρες. Ορισμένες φορές, το έμβρεγμα χρησιμοποιείται προπαρασκευαστικά για την παρασκευή αφεψήματος, όταν τα τμήματα του βότανου που πρόκειται να χρησιμοποιηθούν είναι σκληρά ή αρκετά μεγάλα (πχ. ρίζα)

    Βάμμα

    Παρασκευάζεται με την εμβάπτιση του βοτάνου σε αλκοολούχο διάλυμα, συνήθως καθαρό οινόπνευμα, για 4 με 6 εβδομάδες. Το αλκοόλ βοηθάει στην ευκολότερη διάλυση και απορρόφηση των συστατικών του φυτού, γι’ αυτό είναι δραστικότερο και ισχυρότερο από το έγχυμα ή το αφέψημα. Διατηρείται για μεγάλο χρονικό διάστημα και πρέπει να λαμβάνεται σύμφωνα με τις οδηγίες ειδικού.

    Σιρόπι

    Έγχυμα ή αφέψημα βοτάνου αναμεμιγμένο με μέλι ή σιρόπι φτιαγμένο με νερό και ζάχαρη μας δίνει σιρόπι βοτάνου που συνδυάζει τις ευεργετικές ιδιότητες των βοτάνων και την κατευναστική δράση του μελιού ή τη γλυκύτητα της ζάχαρης. Τα σιρόπια βοτάνων είναι ιδανικά για τα παιδιά που συνήθως δυσανασχετούν με γεύσεις πικρές, ξινές ή στυφές.

    Αιθέρια Έλαια

    Παραλαμβάνονται με απόσταξη ή εκχύλιση από τα άνθη, τα φύλλα, ή τις ρίζες ενός βοτάνου. Τα αιθέρια έλαια απορροφώνται ιδιαίτερα εύκολα ενώ διαπερνούν την επιδερμίδα και φτάνουν ως το κυκλοφορικό σύστημα με μια απλή επάλειψη. Η σωστή τους χρήση επιβάλει να τα απλώσουμε στις παλάμες μας, να πάρουμε βαθιές εισπνοές με κλειστά μάτια και μετά να τα απλώσουμε στο σημείο του σώματος ή του προσώπου που επιθυμούμε. Μια μικρή ποσότητα αιθέριου ελαίου βοτάνου αρκεί για να λάβει ο οργανισμός τις ευεργετικές του ιδιότητες ενώ ορισμένα έλαια θα πρέπει να αποφεύγονται ή και να απαγορεύονται κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης και του θηλασμού αλλά και όταν υπάρχουν ορισμένες υποκείμενες νόσοι. Γι’ αυτό και θα πρέπει να λαμβάνονται με τη σύμφωνη γνώμη ειδικού.

    Αλοιφή

    Τα βότανα μπορούν να χρησιμοποιηθούν τοπικά εξωτερικά και με τη μορφή αλοιφής για την παρασκευή της οποίας χρησιμοποιείται συνήθως φυσικό κερί μέλισσας ή βαζελίνη δουλεμένη με έγχυμα βοτάνου ή συνδυασμού βοτάνων, με βάμματα ή και αιθέρια έλαια. Οι αλοιφές σχηματίζουν ένα ξεχωριστό στρώμα (φιλμ) στο δέρμα φροντίζοντας την περιοχή που πάσχει.

    Κατάπλασμα

    Πρόκειται για άμεση εφαρμογή του βότανου πάνω στο δέρμα και σταθεροποίησή του στην περιοχή με τη χρήση ενός επιδέσμου ή υφάσματος. Για τη σωστή εφαρμογή του βότανου ως κατάπλασμα είναι προτιμότερο να μαλακώσει (πολτοποίηση φύλλων) ή να αναμειχθεί –εφόσον πρόκειται για σκόνη- με ελάχιστο νερό ή λάδι για να απλωθεί. Το κατάπλασμα μπορεί να εφαρμοστεί και ανάμεσα σε δύο στρώματα γάζας εάν δεν είναι επιθυμητό να ακουμπάει επάνω στο δέρμα. Όπως και να απλωθεί, το κατάπλασμα δε θα πρέπει να ξεπερνά σε θερμοκρασία τους 50ο C γιατί έτσι χάνονται οι περισσότερες από τις αντιφλογιστικές και σπασμολυτικές ιδιότητες του βότανου.

    Νωπός χυμός

    Aπό φρέσκα βότανα μπορεί να παραχθεί χυμός, χρησιμοποιώντας αποχυμωτή ή μπλέντερ. Οι φρέσκοι χυμοί μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να χρησιμοποιούνται και σαν καταπλάσματα.

    Σκόνη

    Ένα βότανο μετατρέπεται σε σκόνη σε τρία βήματα – αποξήρανση, άλεσμα και κοσκίνισμα. Οι σκόνες χρησιμοποιούνται στην παρασκευή καταπλάσματος, κάψουλας βοτάνου, σε πούδρες σώματος αλλά και στη μαγειρική. Παρόλο που τα βότανα σε μορφή σκόνης βρίσκονται σε πληθώρα στις προθήκες καταστημάτων ειδών διατροφής, είναι προτιμότερο να παρασκευάζονται λίγο πριν χρησιμοποιηθούν δεδομένου ότι λίγο χρόνο μετά την μεταποίησή τους χάνουν τις περισσότερες δραστικές τους ιδιότητες, τη γεύση και το άρωμά τους.

    Μπάνιο

    Το μπάνιο με βότανα έχει εκτός από θεραπευτική και ανακουφιστική, χαλαρωτική δράση, ενώ ανάλογα με το βότανο που χρησιμοποιείται μπορεί να προσφέρει αναζωογόνηση και ευεξία. Ο καλύτερος τρόπος για να ετοιμάσουμε ένα μπάνιο βοτάνων είναι να προσθέσουμε στο νερό της μπανιέρας μας δυνατό έγχυμα βοτάνων ή να βυθίσουμε στο νερό τα βότανα που χρησιμοποιήθηκαν για έγχυμα τυλιγμένα σ’ ένα κομμάτι ύφασμα. Το ποδόλουτρο αποτελεί μία εναλλακτική λύση εξίσου ευεργετική, ιδανική όταν δε διαθέτουμε την πολυτέλεια του χρόνου.